W kontynuacji filmowego hitu Olafa Lubaszenki zobaczycie jak się podrywa na dużego fiata i baluje do białego rana. W rytmach największych muzycznych przebojów lat 80-tych, nie spoczną nim nie dojdą: Cezary Pazura, Borys Szyc, Bogusław Linda, Jan Nowicki, Edward Linde-Lubaszenko, Bartłomiej Topa i w zaskakującym wcieleniu - Janusz Józefowicz.

Biały proszek zniknął z lusterka. Teraz można poczuć siłę, spojrzeć na świat uśmiechający się zza szklanej ściany i zanurzyć się pamięcią w starych, dobrych czasach.

W takiej właśnie aranżacji poznajemy dwóch głównych bohaterów debiuty reżyserskiego Olafa Lubaszenki, Synka granego przez Cezarego Pazurę, oraz Starego Eryka w kreacji Jana Nowickiego. Panowie mają akurat trochę wolnego czasu i postanawiają powspominać przygodę, która sprawiła, że wiele lat później nadal darzą się przyjaźnią i mogą raczyć się równie ciekawymi, co leniwymi południami.

Razem ze wspomnieniami tych sympatycznych panów przenosimy się do środowiska oszustów i hazardzistów Polski Rzeczpospolitej Ludowej. Synek właśnie kończy półtoraroczną odsiadkę. Wychodzi na wolność i marzy o nowym życiu. Jednak gdy uświadamia sobie ile lat będzie musiał odkładać na mieszkanie z pensji robotnika, ewidentna i kująca w oczy "nierentowność" ułatwia mu decyzje o powrocie do mniej legalnych sposobów zarobkowania. Zaczyna "biegać" ze starym wyjadaczem Erykiem, początkowo za drobne sumy, jednak okazuje się, że były partner starszego z oszustów za nic ma lojalność ze względu na stare czasy. Zdrada, nawet w środowisku, które do kwestii moralnych podchodzi specyficznie jest niewybaczalna. Dlatego Synek i Eryk już wiedzą, że jest pozycja, by trafić nieuczciwego na duży numer. Nie ma więc na co czekać i panowie od samego rana biorą się do dzieła.

Główna intryga jest bardzo podobna do historii z "Vabanku", jednak filmy różnią się diametralnie sposobem przedstawienia historii. Sztos pełen jest zagrywek których fanami są wielbiciele późniejszych, komediowych dokonań Olafa Lubaszenki . Przez całą nieźle pomyślaną historie przekrętu towarzyszy nam specyficzny styl reżysera cechujący się sporą ilością gagów, sytuacyjnym humorze, wplątaniu do filmu licznych smaczków i niuansów. Jednak warto podkreślić, że starano się również wniknąć do środowiska co owocuje dialogami przesiąkniętymi slangiem czy pokazaniem sposobów zarobkowania oszustów w realnym świetle. Z lubością również podglądając uroki i trudy życia pełnego przygód.

--------

wiecej czytaj na www.filmweb.pl
foto: cinemacity.pl