Nutą, jaką uraczył Wałbrzyską publikę mógłby się pochwalić nie tylko w naszym Wałbrzychu, ale i na innych wiejskich remizach strażackich. Cięższe rytmy niż zazwyczaj w sobotę leciały do samego rana. Impreza była przednia dla stałych bywalców ale dla ludzi spragnionych dobrej muzyki była średnia. C-bool niestety nie postarał się. Nie było to wydarzeniem dla niego tylko kolejną zarwaną nocką w pracy. Wielu z nas czekało na coś wielkiego i się zawiedliśmy, po prostu. Lecz to nie było najgorsze. Wiedza jaką posiadałem przed dzień występu nie dawała mi spokoju. Kres irytacji to fakt, że C-bool zażądał od klubu nowego sprzętu. Jego wymagania to wysokiej klasy gramofony i miksery. A jego występ był bardzo ograniczony. To mówi samo za siebie.

Klimat panujący w klubie mile mnie zaskoczył, jak i wielu innych klubowiczów. Mimo niedosytu muzycznego wszyscy miło się bawili. No i oczywiście średnia wieku skoczyła. Ochrona w tym dniu nie była potrzebna. Natomiast dodatkowa obsługa za barem tak. Kolejka w jakiej miałem zaszczyt stać przy barze była piękna. Taka sentymentalna i ta kolorystyka* wtedy do głowy przyszło mi jedno PRL. Ale to nie był ogromny problem Można było tam poznać wiele ciekawych osób i zanim dokonałem zakupu piwa wypiłem już dwa inne.

W rozmowie z Rezydentem klubu Pawłem Kubikiem (Paulusem) dowiedzieliśmy się o małej rewolucji. ”Klub miał złą renomę ale staramy się to zmienić. Planujemy wiele imprez tematycznych połączone z wieloma atrakcjami”. Niebawem wiem klub chce nas zaskoczyć swoimi pomysłami.

*-wystrój klubu opiera się na kolorystyce czerwonej

PM